Ieder mens is uniek

Ieder mens is uniek. En ieder mens is begaafd. En dus is elk kind uniek en begaafd.
Het gaat er niet om je kind hoogbegaafd of meerbegaafd of misschien juist minder begaafd of zwakbegaafd te noemen, maar om in elk kind (lees: mens) de mogelijkheden te zien en dus zijn of haar talenten. Want geen enkel mens is gelijk.

Vaak stuiten we op problemen door het gedrag en de ónmogelijkheden van kinderen. Maar als je leert te kijken door dat “buitenkantje” heen, kun je zien wie het kind werkelijk is.

Ieder mens is uniek en wil gezien worden in zijn “eigenheid”. Hij wil zijn mogelijkheden ontdekken in het leven en zich hierin gesteund voelen door zijn omgeving en door het leven zelf. Helaas loopt het niet altijd zoals je dat zou willen. Maar als je besluit dichter bij jezelf te staan en niet meer tegen jezelf te vechten, maar om volledig het “leven te gaan leven”, kun je jezelf ontplooien.

Besluiten het “leven te gaan leven”? Ja, volgens mij is dat echt een keuze die je zelf maakt. Gaat het er niet om hoe je in het leven staat? Om je innerlijke levenshouding?
Als je het gevoel hebt dat alles je overkomt, kun je kijken hoe je tegen de dingen aankijkt en hoe je ermee omgaat. Vooral ook met je eigen gevoelens en emoties. Of je zelf de hand hebt gehad in de dingen die gebeuren of niet, dat kun je pas zien als je kritisch kijkt naar jezelf. En dat lukt vaak beter als dat niet veroordelend doet. Kritisch, maar niet veroordelend.
Dan kun je besluiten om het anders te doen. En kun je leren om meer op je eigen gevoel te vertrouwen. Door bijvoorbeeld de oefeningen te doen, wordt het meestal gemakkelijker om dichter bij je gevoel en in je kracht te blijven.

Zo kun je beter voelen wat voor jou de beste manier is om wat van je leven te maken of liever gezegd: “je leven te leven”. Het zit allemaal in je. Je kunt het ontwikkelen, ontplooien en ermee aan de slag gaan. Met je talenten, je mogelijkheden. Zo kun je ook leren de mogelijkheden (en niet alleen je onmogelijkheden) in anderen te zien. En als je kinderen hebt of met kinderen werkt, kun je dit alles ook in een kind zien.
Laat je niet ertoe verleiden om alleen maar te reageren op dat buitenkantje (gedrag), maar leer te zien wie je werkelijk voor je hebt. De mens zien en zijn mogelijkheden. Dan kun je zien dat alle mensen wel áán elkaar gelijk zijn, maar dat geen mens gelijk is.

Zo kunnen we ook leren dat elk kind op zijn niveau begeleid wil worden, zonder meteen een stempel te krijgen. Maar iedereen wil uitdaging op zijn niveau, of dit in onze ogen nu “laag” of “hoog” is.

Als we zelf leren “ons leven te leven” kunnen we onze kinderen ook helpen “hun leven te leven”.

Dit artikel heb ik geschreven naar aanleiding van onder andere het thema hoogbegaafdheid. Ik denk dat hierover nog veel onduidelijkheid bestaat en ik denk dat ook dit etiketje gebruikt wordt om onderscheid te maken in de mogelijkheden van mensen, niet in het onderscheid maken in mensen.
Alleen dus maar weer bedoeld voor “herkenning en erkenning” (zie ook het artikel “Erg gevoelig“).
Het boek wat ik hierbij wil aanraden is: “De begeleiding van hoogbegaafde kinderen” van de schrijvers James T. Webb, Elizabeth A. Meckstroth en Stepanie S. Tolan; vertaald en bewerkt door Karel Jurgens en Frank de Mink, ISBN 9023233484).